] یادداشت عمومی ، مرتضی  [

 

مرتضی میشه پسر ِ پسر عموی مامانم...

سال 68 که مامانم طرحش تموم شد و رفتیم مشهد ، تو آپارتمانی که اجاره کردیم باهم همسایه شدیم.

از اون دوران جز خاطره روز اول مدرسه که با هم رفتیم سر یه کلاس ، چیز دیگه ای یادم نمیاد . بعد از سه روز هم من رفتم یه مدرسه دیگه و خونه مون رو عوض کردیم و بالطبع فاصله هامون زیاد شد...

.

مرتضی دقیقا یک ماه و 3-4 روز از من بزرگتره ، زیست شناسی خونده و فروردینیه !

یه ترکیب شخصیتی- رفتاری- ظاهری از بهرام رادان و برزو ارجمند ، که البته به نظر من تا 20 سال دیگه دقیقا میشه تیریپ ِ محمدرضا شریفی نیا تو فیلم "دایره زنگی"

بنا به گفته خودش و ایضا شنیده های خودم ، همه در نگاه اول اونو یه بچه سوسول ِ تیتیش مامانی ِ هفت خط می دونن که یه عالمه دوست دختر داره و نمی دونه امشب با کدومشون باشه ! ... در حالی که اصلا اینجوریا نیست و اونایی هم که اینجور برداشت های مزخرف در موردش دارن ، مصداق همون گربه هایی هستن که دستشون به گوشت نمی رسه می گن پیف پیف ( چه ربطی داشت؟! بعدا متوجه میشین )

+ خلاصه که همه چی دست به دست هم داد تا باهم باشیم و باهم بریم ...

+ وبلاگ مرتضی :  www.liozo.blogfa.com

 

] یادداشت عمومی ، مقدمات رفتن  [

 

دیروز کلی آزمایش رفتم دادم. واسه عدم اعتیاد و ایدز و قرص های روان گردان و هپاتیت و مالاریا و ...

به مرتضی میگم : ما که شانس نداریم! یهو دیدی این دم ِ آخری یکی از اینا مثبت در اومد. البته باز تو وضعت خوبه! از بس با جک و جونور در ارتباط بودی می تونی یکی از همونا رو بهونه کنی اما من چی کار کنم ؟!

 

+ خوب شد به همون رادیولوژی اکتفا کردن اینا ، وگرنه اگه می رفتم سونوگرافی و تست حاملگی و اینا ، اونوقت با شیوا م که تا چند روز دیگه می خواد به دنیا بیاد چی کار می کردم ؟! ... اصن جواب مامانمو چی می دادم؟!

سقطش می کردم ؟! ... عمرا حاج آقا ! من بچه م رو به هر قیمتی که شده نگه می دارم این چک دویست میلیونی دخترتون هم بخوره تو سرتون