مرور ...

" می خوام پیش ِ تو باشمِ " من ، روی کاناپه خوابیده و " هیچ وقت تنها نمی ذارم ِ" ش بیداره ...

رفتم سراغ دفتر شماره 2 ... سال های 85 تا 87 ...

بغض و گریه و خنده ...

فصل  " عاشقانه های خیابان یکطرفه " ! ...

امشب هوای اونشبی زده بود به سرم که از کلاس زبان تا خونه توی برف یه عالمه پیاده روی کردم ...

یا اون روزی که دم افطار پشت فرمون بغضم ترکید و اشکم سرازیر شده بود ...

" می خوام پیش ِ تو باشم ِ " من خوابیده و " هیچ وقت تنها نمی ذارم ِ " ش بیداره ...

هِِی پسره !

ر ِفیق ِ قدیمی ... " داداش کوچیکه " ِ ، یه زمانی ! ... اصغر آقا !

2 تا وصیت نامه نوشته بودم توی دفترم ... جالبه واسم ... توی دو تاش نوشته بودم " من به این پسره بدهکارم... باهاش تسویه کنین ! " جالب نیست برات؟  ... صدات کرده بودم " یکی از 5 انگشت زندگیم ! " ...

کجایی ؟!

بی خیال مال دنیا ... مال دنیا مال دنیاست ...

کاش می خوندی و می زنگیدی ...

یه دوست که بیشتر نداشتیم ... یه دوستی که قرار بود توی روز دامادیش بغلش کنم و از سر ذوق اشکم سرازیر شه ! ... یه دوستی که می گفتم " واسه اینکه بنیان زندگی زناشوییت بهم نخوره باید رفاقتت رو با من کم کنی" ( خنده ) ... کجایی؟!

بی خیال مال دنیا ...

بی خیال نفرستادن کارت دعوت عروسیت...

بی خیال نارو زدنت!

لعنتی !

باعث شدی به انگشت هام هم اعتماد نکنم ...

بد کردی ...

بد موقعی بد کردی...

" می خوام پیش ِ تو باشم ِ " من خوابیده و " هیچ وقت تنها نمی ذارم ِ " ش بیداره ...